چه می توان نوشت؟ چه می توان گفت؟ وقتی می دانی چیزی نیست آنجا و شاید هم چیزی نبوده و یا بوده؟ و این ها تنها ساخته ذهن توست ، که این بودن ها و نبودن ها را به دنیا می آورد ، شکنجه می دهد، می میراند و در فضای خالی فکر پرواز میدهد. از هیچ بیرون میزند ، می تپد ، و به هیچ می خزد. بلعیدن هست ها و نیست ها. نه دستی ست ، نه کاغذ و قلمی ، و نه ذهنی ، که زیر آن چراغ کهنه کم نور، بنویسد این را ، که من نبوده ام ، نیستم و نخواهم بود.